آرشیو مجلات

گفتگو با جناب آقای مهدی امینی ، نایب رییس اتحادیه صادرکنندگان خراسان 1397/11/21

article img

اتحادیه صادرکنندگان خراسان رضوی با هدف بهبود محیط کسب و کار و رفع موانع توسعه صادرات استان، فعالیت ها و اقدامات خود را پایه گذاری کرده است و در راستای اهداف اساسنامه ، ماموریت ها و شرح وظلیف خود تلاش نموده تا با پیگیری های مستمر و با ارائه برنامه های کاربردی و اجرایی در حوزه صادرات مطابق با سیاست ها ، چالش ها و فرصت های روز در سطح استان اقدام نماید . از آنجا که این اتحادیه نقش اساسی در ساختارهای تجارت خارجی استان و ایران ایفا میکند ، به سراغ جناب آقای مهدی امینی ، نایب رییس اتحادیه صادرکنندگان استان خراسان رضوی رفتم ، تا در حوزه ی موانع و راه های توسعه صادرات با وی به گفتگو بنشینم. 

-ازآنجا که یکی از مهمترین اهداف اتحادیه صادرکنندگان ، ساماندهی صادرات و بهبود کیفیت خدمات دهی به اعضاست، شرح دهید که چه فعالیت هایی برای رسیدن به این هدف انجام میگیرد ؟
فعالیت های مختلفی دراتحادیه صورت میگیرد. از جمله : تدوین برنامه های کاربردی و بسترسازی در جهت بهبود و توسعه صادرات. پیگیری های لازم جهت برطرف ساختن مسائل و مشکلات صادرکنندگان ، فعالیت های موثر در نمایشگاهها ، همایش ها و نشست های داخلی و بین المللی در حوزه تولید و صادرات ، ارائه و پیگیری پیشنهادات و انتقادات اتحادیه با سازمان ها و نهادهای دولتی و خصوصی ، برگزاری جلسات تخصصی ، فعالیت های مجازی ، فعالیت های اجتماعی خیرخواهانه و ...
-از مشکلاتی که ، موانع  مهم راه صادرات و تولید به شمار میروند ، به چند مورد اشاره بفرمایید.
باید گفت مشکلات صادرات کشور را بیشتر باید در داخل مرزها و نه خارج ، جستجو کرد. شعارهای خوبی در زمینه حمایت از صادرات داده میشود ولی تا تحقق حمایت واقعی فاصله زیادی داریم. علی رغم اعمال تحریم ها و روبه رو شدن با مشکلات بین المللی که جو بدی را علیه ایران ایجاد کرده است ، ما به هر طریق توانسته ایم بخشی از بازارهای خود را حفظ کنیم. اما مشکلاتی مثل بخشنامه های خلق الساعه غیرکارشناسی و اخذ نظرات بخش خصوصی ، بویژه از فروردین ماه امسال ،کمر صادرات استان را شکسته است. غیرکارشناسی به این دلیل که ، در همان مقطع ممنوعیت ها ، صادرات کالای غیر ضروری ، ممنوع میشود و کالای اساسی مردم ، در حال صادرات است. انتظار میرود ، دولتی ها ، حداقل به قوانین مراجعه کنند ، بعد به صدور بخشنامه بپردازند. مشکل مهم دیگر الزام صادرکنندگان به بازگشت ارز حاصل از صادرات است که لازم است ابتدا زیرساخت ها و راهکارهای لازم برای این الزام ، فراهم آید و زیرساخت های بانکی هم شکل بگیرد ، پس از برطرف کردن این مشکلات ، تازه میتوان توقع داشت ارز حاصل از صادرات ، به چرخه اقتصادی کشور بازگردد. دیگر اینکه محصولات صادراتی مهم ما مثل فرش یا زعفران هم بازار خود را بخاطر مشکلات مذکور و همچنین مسائل سیاسی حاکم برتجارت ، ازدست داده اند و مجبورند محصول خود را به کشور واسطه ای ببرند و تحت برندهای آن کشور ، صادر کنند.
-اتحادیه به چه ترتیبی با بخشنامه های مخل صادرات ، برخورد میکند ؟
اگرچه توان تغییرات اساسی در دستان اتحادیه نیست اما ، با شرکت در جلسات مشترک با مسئولین استان ، هیئت های کارشناسی تخصصی اتاق ، مصاحبه ، نامه نگاری با مسئولین و پیشنهاد دادن میتوان در این حوزه اقدامات موثری انجام داد.
-اتحادیه راهکار ویژه ای برای بازگشت ارز حاصل از صادرات کشور در دست دارد ؟
ما در کشورهای آسیای میانه با طرفهایمان ریالی کار میکنیم ، از قدیم هم چنین بوده است. افغانستان هم ریالی است. و پول ما در افغانستان کاملاً رایج است. به این ترتیب در صادرات ما با این کشورها ، ریال به حساب ما واریز میشود و اصلاً شرایط بازگشت ارز وجود ندارد. من در یکی از جلسات اتاق ، خدمت آقای شریعتمداری ( وزیر اسیق صنعت معدن و تجارت و وزیر فعلی تعاون ،کار و رفاه اجتماعی ) درخواست آماده کردن زیرساخت ها را عنوان کردم تا پس از آن امکان بازگشت ارز پیش بیاید. در شرایط امروز ، درواقع همه راه ها بسته شده است و نمیتوان توقعی داشت. به هرحال راه کار این مشکل صرفا در دست دولت است. البته آن هم در شرایط مساعد قابل اجراست . وقتی که ما تحریم نباشیم ، قراردادهای بین المللی و به روز ببندیم ،کالاها SGS داشته باشد و خیلی شرایط دیگر فراهم شود ، میتوان به نتیجه مطلوب دست یافت.
-آیا در جهت حل کردن موانع صادرات با دولت ، تبادل نظر داشته اید ؟
بله . با وزیر جلسه داشتیم و همچنین با استاندار. استانداری جلسات کمیته ارزی گذاشت و نهایت همکاری را به عمل آورد. همان روزهای اول ، با آقای رسولیان که جا دارد اینجا از حمایت او از بخش خصوصی ، تشکر کنم ، بحث آسیای میانه و افغانستان را مطرح کردیم ، همان روز ، نامه ای تنظیم شد و به امضای استاندار رسید و برای آقای جهانگیری ( معاون رییس جمهوری ) هم ارسال شد که از آن جانب دستور پیگیری دریافت کرد. باید گفت که در سطح استان ، مسئولین کاملاً همراه هستند. مشکلات را رصد میکنند. خانم علیرضایی ( ریاست سازمان صنعت معدن و تجارت خراسان رضوی ) مساعده میکند. در واقع ما در سطوح کشوری مشکل داریم  و انتظارمان این است که طبق قوانینی که خودشان وضع کردند ، نظر بخش خصوصی هم گرفته شود. چرا که ماده 3 از قانون بهبود مستمر کسب و کار ، میگوید : « دستگاههای اجرائی مکلفند هنگام تدوین یا اصلاح مقررات، بخشنامه ها و رویه های اجرائی، نظر تشکلهای اقتصادی ذی ربط را استعلام کنند و مورد توجه قرار دهند. »
-آیا اعضا با اتحادیه ، همکاری و همراهی لازم را به عمل می آورند ؟
بله ما هماهنگیم. چرا که درد مشترک داریم و بازارهای هدف ما مشخص است . اعضا در جلسات راهکارهایی که در بهبود صادرات و یافتن بازارهای جدید ، میشناسند با یکدیگر به اشتراک میگذارند و در کل برای حل مشکل هم ، با اهداف و اقدامات اتحادیه هم سو هستند.
-از نظر شما ،آیا خود بخش خصوصی هم در وجود مشکلات و موانع صادرات ، دخیل است ؟
البته. کمال بی انصافی است که تمام مشکلات را به گردن دولت بیندازیم. علت اینکه الان تکلیف صادرکننده مشخص نیست ، تابخش زیادی ، کم کاری بخش خصوصی است. باید در تشکل های بخش خصوصی ، برای هرکالا به طور مجزا برنامه ریزی و تحقیق صورت گیرد و به دولت ارائه شود. در حال حاضر یک نیاز حیاتی صادرات ، وجود برنامه بلندمدت راهبردی است و این هدف ، جز به مدد بخش خصوصی محقق نمیشود. لازم است که در این راستا ، برنامه ای منطقی و کارشناسی شده ، در مورد هر کالا و با اطلاعات کامل آن ، به دست آورده شود و ضمن مشورت با اتحادیه ی تولیدی هر کالای بخصوص ، بصورت یک کتابچه کامل و مدون درآید. پس از آن هم این دستاورد ، از سوی اتاق بازرگانی به دست دولت برسد. در این صورت حتما همراهی نهادهای استانی هم به دست می آید و آنها هم در حدود اختیارات خود از هیچ کمکی فروگذار نخواهند بود.
مثلا برای مشکل واگن که 20 سال است همه به آن اعتراض میکنند ، باید بخش خصوصی کار کارشناسی دقیق انجام دهد ، از الف تا ی آن را درآورد ، راهکارش را هم بیابد و پس از آن به دولت ارائه دهد تا اقدامات مقتضی صورت گیرد.
-چه معیارهایی برای انتخاب صادرکننده برتر ، وجود دارد ؟
انتخاب صادرکننده برتر براساس معیارهای انتخاب شده از سوی سازمان توسعه تجارت تهران به کارگروه یا کمیته های استانی در اتحادیه که برای کل کشور یکسان است ، صورت میگیرد. از جمله ی این معیارها میتوان به میزان صادرات ( که مهمترین معیار انتخاب صادرکننده برتر است ) ، برند ، دفاتر خارج از کشور و داشتن استاندارهای خاص بین المللی ، اشاره داشت.
- آیا عنوان صادرکننده برتر ، ، برای تولیدکننده مزایایی به همراه خواهد داشت؟
شاید داشتن این عنوان برای آنها ، مشکل آفرین هم باشد ولی در خارج از کشور ممکن است مزایایی با خود به ارمغان بیاورد. در واقع داشتن چنین عنوانی در رزومه آنها در خارج از کشور ، زمان معرفی به طرف قرارداد ، مطلب قابل ملاحظه ای است. در کشور تنها مزیت صادرکنندگان برتر ، بهره بردن از نیم درصد سود کمتر وام توسعه صادرات خواهد بود. البته اتحادیه ، درخواست دارد که همچون سایرکشورها ، داشتن افتخار صادرکنندگی برتر ، همراه با مزایا و حمایت هایی واقعی و دور از شعارزدگی ، همراه باشد.
-آیا مسائل در اتحادیه صادرکنندگان ، در کارگروه های خاص مطرح و بررسی میشود؟
صد در صد. در همین بحث ریل یا واگن که مطرح شد ، کارگروه تخصصی ویژه ای از 12 نفر کارشناس تشکیل شد. در چنین کارگروه های تخصصی ، کارشناسان از اتاق ، استانداری یا سازمانهای دیگر گرد هم می آیند و مسائل را بررسی میکنند و راهکارهایی ارائه میدهند. امروز به مدد همین تشکل ها ، خیلی از مشکلات ما در رابطه با این مسئله 20 ساله حل شده است. این کارگروه ها در رابطه با دیگر کالاها نیز تشکیل میشوند.
-آیا فعالیت های علمی ، جایگاهی در اقدامات و برنامه ریزی های اتحادیه صادرکنندگان دارد ؟ چه نتایجی از آن به دست آمده است؟
بصورت همیشگی خیر ، مثلاً  با دانشگاه فردوسی ، در بحث صادرات ، فعالیت های مشترکی وجود داشت. ولی آنطور که باید ادامه نیافت. در واقع بخاطر حجم بالای مشکلات از اولویت ها فاصله گرفت. اکثر فعالیت های ما در ده ماه اخیر ، صرف همین مشکلات مذکور شده است. اینکه همکاری بین دانشگاه و اتحادیه ، علمی و عملی و به موازات هم پیش رود ، خیلی خوب است . البته فکر میکنم متولی این بخش باید خود اتحادیه باشد. در طی تمام پروژه های مشترک با دانشگاه فردوسی ، که بدون هیچ چشمداشتی برگزار شد ، از نتیجه راضی بودیم. ما در اتحادیه بخش آموزش بازرگان جوان داشتیم ، سال قبل که برای دانشجویان برگزار شد ، حدوداً 20 جلسه تشکیل شد که در هرکدام حدوداً 30 تا 50 نفر شرکت داشتند. بزرگترین صادرکنندگان استان دعوت میشدند و تجارب خود را منتقل میکردند. علی رغم اینکه برای خود من هم قابل تصور نبود که نتیجه بزرگی در طی این 20 جلسه رقم بخورد ، اما از آن گروه ، حدود 4 نفر ، صادرکننده شدند . یک خانم در آن بین با فروشگاه زنجیره ای روسی قرارداد بست ،دیگری با ویتنام ، و دو نفر هم با عراق و کلمبیا وارد صادرات شدند. به این ترتیب نتیجه این کلاس ها شد یافتن بازارهای جدید و کارآفرینی.

تهیه شده در واحد خبری تجارت پویا

سعیده موسوی

ثبت نظر